Kardelen’in Yasak Ateşi

Bölüm 1: Ofisteki İlk Kıvılcım

Kardelen, ofisin en keskin zekâlı ve en çekici kadınıydı. Uzun siyah saçları, delici bakışları ve her zaman kusursuz duruşuyla, çevresindekileri hem büyüler hem de korkuturdu. Patronu Mert, kırklı yaşlarında, karizmatik ama bir o kadar da kendini beğenmiş bir adamdı. Kardelen’in sevgilisi Emre ise evde onu bekleyen, sadık ama sıkıcı bir tipti. Kardelen, Emre’yle geçirdiği her dakikada içindeki vahşi ruhun bastırıldığını hissediyordu. Mert ise ona yasak bir heyecan vaat ediyordu.

O gün ofiste hava gergindi. Mert, Kardelen’i odasına çağırdı. Kapıyı kapattığında, aralarındaki elektrik havayı keskin bir bıçak gibi yarıyordu. Mert, masasına yaslanarak sırıttı. 'Kardelen, bu raporlar bok gibi. Senin gibi bir kadından daha iyisini beklerdim. Ne oluyor lan, aklın nerede?'

Kardelen, gözlerini kısarak ona baktı. 'Mert, ağzını topla. Raporlarım bok gibi değil, senin beynin algılayamıyor. Belki de sorun sende, ne dersin?'

Mert kahkaha attı, ama gözlerinde tehlikeli bir parlaklık vardı. 'Senin bu ukala tavrın beni deli ediyor, biliyor musun? Ama itiraf et, seni de tahrik ediyorum. Emre gibi bir ezikle ne yapıyorsun ki?'

Kardelen bir adım yaklaştı, sesi alçak ama tehditkârdı. 'Emre’yi karıştırma lan. Senin gibi bir piçle işim olmaz sanıyorsun, ama belki de yanılıyorsun. Bana ne sunabilirsin ki?'

Mert’in sırıtışı daha da genişledi. 'Sana öyle bir ateş sunarım ki, o sönük sevgilini unutursun. Gel buraya, gösteriyim.' Kardelen’in gözleri öfke ve arzuyla parladı. Mert’in yakasına yapıştı, onu kendine çekti. 'Bana emir verme, Mert. Ben ne istersem onu yaparım. Ve şu an seni istiyorum, ama bu senin zaferin değil, benim seçimim. Anladın mı, piç kurusu?'

Mert’in nefesi hızlandı, Kardelen’in dudaklarına yaklaştı. 'Anladım, kaltak. Ama bakalım bu oyunda kim kimi ezecek.' Dudakları birleştiğinde, ofisin sessizliği tutkulu bir savaşın başlangıcıyla bozuldu. Kardelen, Mert’in gömleğini yırtarcasına açarken, Mert onun eteğini yukarı sıyırdı. İkisi de kontrolü ele almak için çırpınıyordu. Kardelen, Mert’in kulağına fısıldadı, 'Beni altına alabileceğini sanma. Seni öyle bir sikerim ki, aklın şaşar.'

Mert’in elleri Kardelen’in kalçalarını sıkıca kavradı, nefesi sıcak ve düzensizdi. 'Görelim bakalım, Kardelen. Bu ofiste kim kime diz çöktürecek.' İkisi de birbirine meydan okurken, aralarındaki gerilim patlamaya hazır bir volkan gibi yükseliyordu. Kardelen’in içindeki arzu, öfkeyle karışmış, onu daha da vahşi yapmıştı. Mert’in sertliği pantolonundan belli oluyordu, Kardelen’in ise ıslaklığı artık dayanılmaz bir hal almıştı. Birbirlerine karşı koyamaz hale gelmişlerdi ve o an, ofis masasının üzerinde her şeyin değişeceği bir fırtına kopmak üzereydi…