Lana's Dinsdag

Hoofdstuk 1: De Ochtend van Overgave

De ochtendzon sijpelt door de gordijnen van Maartens slaapkamer, een warme gloed op zijn bezwete huid. Hij ligt uitgestrekt op het bed, zijn borstkas nog heftig op en neer bewegend na de intense sessie van zojuist. Lana, 22 jaar jong, zit nonchalant op de rand van het bed, haar slanke benen over elkaar geslagen. Haar donkere ogen twinkelen met een mix van speelse ondeugd en onverbiddelijke autoriteit. Ze veegt met een vinger door het plakkerige spoor van zijn zaad op zijn onderbuik en bekijkt het met een klinische nieuwsgierigheid.

'Dinsdag, Maarten,' zegt ze met een zoete, bijna onschuldige stem, terwijl ze haar vinger naar haar lippen brengt en proeft. 'Mijn dag. En jij weet wat dat betekent, toch?'

Maarten, 45, zijn lichaam nog zwaar van de inspanning, kreunt zacht en draait zijn hoofd weg. 'Lana, ik ben kapot. Kun je niet even...'

'Nee,' onderbreekt ze hem scherp, haar toon ineens als een zweepslag. 'Geen gezeur. Jij hebt je regels, ik heb de mijne. En vandaag? Vandaag ben jij van mij.' Ze glimlacht, maar haar ogen zijn staalhard. Ze steekt haar vinger opnieuw in het natte spoor en houdt hem voor zijn mond. 'Proef jezelf eens. Kom op, niet zo moeilijk doen.'

Hij fronst, zijn lippen stijf op elkaar. 'Lana, dit is...'

'Wat? Te veel voor je?' Ze lacht scherp, haar jeugdige energie spettert van haar af. 'Je hebt net liggen schreeuwen van genot terwijl ik je pegde, en nu ga je moeilijk doen over een beetje smaak? Open die mond, Maarten. Nu.'

Met tegenzin opent hij zijn lippen, en ze duwt haar vinger naar binnen, haar blik gefixeerd op zijn reactie. 'Goed zo,' fluistert ze, bijna lief. 'Zie je? Niet zo erg. En dit is nog maar het begin van mijn dag.'

Ze staat op, haar lichaam soepel en zelfverzekerd, en trekt een zijden kimono over haar naakte huid. 'Ik ga douchen. Jij blijft hier liggen tot ik terug ben. En denk maar na over wat ik vanmiddag met je ga doen. Want geloof me, dit was nog maar een warming-up.'

Maarten zucht, zijn lichaam nog tintelend van de naschokken. 'Lana, ik weet niet of ik dit aankan. Je bent...'

'Onverbiddelijk?' vult ze aan, terwijl ze zich omdraait in de deuropening, een wenkbrauw opgetrokken. 'Dat klopt. En jij houdt ervan, ook al wil je het niet toegeven. Dus rust uit, schat. Je gaat het nodig hebben.'

Terwijl ze de kamer verlaat, hoort hij het water van de douche aanspringen. Zijn gedachten razen. Hij weet dat ze gelijk heeft – ergens diep vanbinnen kickt hij op haar regie, haar dominantie. Maar wat ze voor de rest van de dag in petto heeft, maakt hem nerveus. En tegelijkertijd... horny as hell. Zijn lichaam reageert alweer, een lichte spanning in zijn onderbuik. Hij voelt zich hard worden, ondanks de uitputting.

Lana komt terug, haar huid nog dampend van de douche, een handdoek losjes om haar heen geslagen. Ze ziet de verandering in zijn houding en grijnst. 'Kijk eens aan. Klaar voor ronde twee? Of moet ik je eerst nog een beetje opwarmen met mijn handen... of misschien iets anders?' Ze laat de handdoek vallen, haar lichaam glanzend en uitdagend, en stapt dichterbij. 'Want ik heb plannen, Maarten. En jij gaat me smeken om meer.'

Zijn adem stokt, zijn ogen gefixeerd op haar terwijl ze over hem heen leunt, haar vingers alweer plagend over zijn borst glijden. De dag is nog maar net begonnen, en hij weet dat hij geen enkele kans maakt tegen haar wil. Niet vandaag. Niet op Lana's dinsdag.