Kabanata 1: Pagsibol ng Init sa Madaling Araw
Sa madilim na kuwarto sa ikalawang palapag ng lumang bahay ni Aling Pacing, naririnig ang mahinang kaluskos ng kahoy sa bawat hakbang ni Jigs. Alas-tres ng madaling araw, pero ang init ng katawan ng binata ay parang tanghaling tapat. Si Jiancarlos, o mas kilala bilang Jigs, ay bagong gising, pero ang mga mata niya’y puno na ng pagnanasa. Ang maskuladong katawan niya, kayumanggi at pawisan mula sa mabigat na trabaho sa palengke, ay nakatayo sa harap ng pinto ng kuwarto ni Aling Pacing. Suot lamang niya ang isang manipis na sando at maiksing shorts na halos hindi na maitago ang laki ng kanyang pagkalalaki.
“Aling Pacing, gising ka na ba?” bulong ni Jigs, ang boses niya’y malalim at may bahid ng kalokohan. “Alam mo naman, hindi ako makakatulog nang hindi mo ako pinapainit muna.”
Sa loob ng kuwarto, narinig niya ang mahinang tawa ni Aling Pacing. “Jiancarlos, ikaw talaga, kahit madaling araw, puro kalokohan ang nasa isip mo. Hindi ka ba napapagod sa trabaho mo sa palengke?” sagot ng matanda, ang boses niya’y malumanay pero may bahid ng panunukso.
“Napapagod? Ako? Aling Pacing, ikaw lang ang nakakapagod sa akin, pero sa ibang paraan,” sagot ni Jigs habang dahan-dahang binubuksan ang pinto. Nakita niya si Aling Pacing na nakaupo sa gilid ng kama, suot ang manipis na duster na halos wala nang itinatago sa kanyang maputing balat. Kahit may edad na, may kakaibang alindog pa rin ang matanda—ang mga kulubot sa kanyang braso at hita ay parang kwento ng mga taon, pero ang mga mata niya’y puno pa rin ng buhay.
“Hay nako, Jigs, ikaw talaga. Puro ka kalaswaan. Hindi ka ba nahihiya sa matanda?” tanong ni Aling Pacing, pero ang ngiti sa kanyang labi ay nagpapakita ng kanyang lihim na kasiyahan.
“Hihiya? Bakit ako mahihiya? Ikaw nga, tuwing gabi, hinahintay mo ako. Huwag kang magmalinis, Aling Pacing. Alam ko, gusto mo rin ‘to,” sabi ni Jigs habang lumalapit, ang mga mata niya’y nakatitig sa katawan ng matanda. Lumuhod siya sa harap niya, ang malalaking kamay niya’y dahan-dahang humaplos sa mga hita ni Aling Pacing. “Sabi mo, matanda ka na, pero bakit parang laging sabik ka sa akin?”
Si Aling Pacing ay napangiti, ang mahinang tawa niya’y puno ng panunukso. “Ikaw kasi, Jigs, masyado kang malakas. Sino ba naman ang makakatanggi sa isang binata na kasing guwapo at kasing tigas mo?” sagot niya, ang boses niya’y bahagyang nanginginig sa pag-asam.
“Tigas, ha? Aling Pacing, hindi mo pa nakikita ang totoong tigas ko ngayong gabi,” sabi ni Jigs habang hinubad ang kanyang sando, ipinakita ang maskuladong dibdib at braso na basa sa pawis. Tumayo siya at dahan-dahang hinubad ang shorts niya, ipinakita ang kanyang malaki at matabang pagkalalaki na halos sumabog na sa tigas. “Tingnan mo ‘to, Aling Pacing. Sabihin mo, gusto mo ba ‘tong tikman ulit?”
Ang mga mata ni Aling Pacing ay kumislap, ang kanyang mahinhin na aura ay unti-unting nawawala. “Jiancarlos, ikaw talaga. Puro ka kalokohan. Pero sige, halika na. Huwag mo akong paghintayin,” bulong niya, ang boses niya’y puno na ng pagnanasa.
Lumapit si Jigs, ang katawan niya’y puno ng init habang hinawakan niya ang balikat ni Aling Pacing. Ang mga labi niya’y dumampi sa leeg ng matanda, habang ang kamay niya’y dahan-dahang bumaba sa katawan nito. Ang bawat haplos ay puno ng pagnanasa, at ang bawat bulong niya’y puno ng kalaswaan. “Aling Pacing, handa ka na ba? Kasi ako, sabik na sabik na akong kantutin ka hanggang umaga.”
Ang sagot ni Aling Pacing ay isang mahinang halinghing, ang katawan niya’y nanginginig sa bawat haplos ni Jigs. Ang madaling araw na ito ay magiging isa na namang gabi ng lihim na pagnanasa sa lumang bahay na ito, kung saan ang edad at panlipunan ay walang lugar sa init ng kanilang mga katawan.
Want to know how it ends?
This is just the opening chapter. Continue the saga — or write a steamy tale starring you.