Pagnanasa sa Dilim ng Simbahan

Kabanata 1: Ang Lihim na Pagnanasa

Si Daniella, o Dela sa mga kaibigan, ay ang perpektong imahe ng isang inosenteng anak ng pastor. Bilang youth leader sa kanilang simbahan, siya ang huwaran ng kabutihan—ngiti palagi sa labi, malumanay ang boses, at laging handang tumulong. Pero sa likod ng kanyang banal na mukha, may lihim siyang dala-dala. Isang pagnanasa na hindi niya maipakita kahit kanino, maliban kay Jhaycell, ang kanyang matalik na kaibigan.

Si Jhaycell, guwapo at mayabang, ay boyfriend ni Kath, isang kilalang dalaga sa kanilang komunidad. Pero kahit may girlfriend, hindi maikakaila ang kakaibang koneksyon nila ni Dela. Sa tuwing magkasama sila, may init na hindi maipaliwanag. Isang araw, habang nag-aayos sila ng mga upuan sa simbahan para sa isang youth event, nagsimula ang kanilang laro ng tukso.

'Dela, bakit parang laging mainit kapag kasama kita? Pawis na pawis ako,' sabi ni Jhaycell, habang pinupunasan ang noo niya at ngumiti ng nakakaloko.

'Hoy, Jhay, baka naman ikaw lang ang mainit dahil iniisip mo si Kath,' sagot ni Dela, kunwari ay inosente pero ang mga mata niya’y puno ng malisya. 'O baka naman iba ang iniisip mo?'

'Hah! Ikaw 'tong laging nang-aasar, eh. Kung hindi ko lang alam na anak ka ng pastor, iisipin ko talagang malibog ka,' biro ni Jhaycell, sabay lapit sa kanya, halos magdikit na ang kanilang balikat.

'Malibog? Ako? Ikaw nga 'tong laging may double meaning sa salita,' sagot ni Dela, sabay tawa pero may kislap ng hamon sa kanyang mga mata. 'Kung malibog ako, ikaw ang dahilan. Lagi kang nangunguna sa tukso.'

Natahimik si Jhaycell, pero ang ngiti niya’y hindi nawala. 'Kung ganun, Dela, baka naman gusto mong subukan kung gaano ako katukso,' bulong niya, boses mababa at puno ng pang-aakit.

Naramdaman ni Dela ang init na umakyat sa kanyang mukha, pero hindi siya nagpatalo. 'Hah! Subukan mo nga. Baka ikaw pa ang magmalaki pero hindi makasunod.'

Nang gabing iyon, nagpatuloy ang kanilang tuksoan sa text. Habang nasa kanyang kwarto, nag-type si Dela ng mensahe kay Jhaycell.

Dela: 'Jhay, naiisip ko pa rin yung sinabi mo kanina. Ano ba talaga ang balak mo?'

Jhaycell: 'Hah, Dela, ikaw talaga. Kung nasa harap mo ako ngayon, baka hindi ko na mapigilan ang sarili ko. Ang hirap magpigil kapag ikaw ang kasama.'

Dela: 'Talaga? Eh paano kung sabihin ko sayong basang-basa na ako sa kakaisip sayo? Ano gagawin mo?'

Jhaycell: 'Putang ina, Dela, wag mo akong ganunin. Kung alam ko lang na ganun ka na kahorny, kanina pa kita dinala sa likod ng simbahan.'

Dela: 'Hah! Puro ka salita, Jhay. Subukan mo nga bukas. Tingnan natin kung kaya mo.'

Kinabukasan, sa isang maliit na storage room sa likod ng simbahan, nagkita sila. Walang tao, tahimik ang paligid, at tanging ang tunog ng kanilang hininga ang naririnig. Si Dela, bagamat anak ng pastor, ay hindi nagpakita ng kahinaan. Siya pa nga ang unang lumapit kay Jhaycell, ang kamay niya’y marahang humawak sa dibdib nito.

'Jhay, hindi ako natatakot. Kung gusto mo, ipakita mo sakin ngayon,' hamon niya, boses puno ng tapang at pagnanasa.

Si Jhaycell, hindi nagpatinag, ay ngumiti at hinawakan ang bewang ni Dela. 'Dela, kapag sinimulan natin 'to, walang balikan. Sigurado ka ba?'

'Sigurado na siguradong sigurado,' sagot niya, sabay ngiti na puno ng kalokohan. Ang kanilang mga labi’y naglapit, ang init ng kanilang hininga’y naghalo. Naramdaman ni Dela ang tigas ng katawan ni Jhaycell laban sa kanya, at hindi niya mapigilan ang sarili na mapasinghap. 'Tang ina, Jhay, ang hard mo na.'

'Ikaw kasi, Dela, ang wet mo na siguro ngayon, noh?' tukso niya, habang ang kamay niya’y dahan-dahang bumaba sa kanyang hita.

Bago pa man tuluyang mag-init ang kanilang pagkikita, biglang may narinig silang yabag sa labas ng storage room. Napatigil sila, pero ang pagnanasa sa kanilang mga mata’y hindi nawala. Ang larong ito, bagamat natigil pansamantala, ay siguradong magpapatuloy sa mas mainit na paraan.