Pagnanasa sa Faculty Room

Kabanata 1: Ang Lihim na Pagtulong

Ako si Ben, isang grade 5 student na laging huling umalis sa school dahil sa mga extra activities ko. Isang hapon, pagkatapos ng klase, akala ko mag-isa na lang ako sa campus. Habang naglalakad ako papunta sa gate, napansin ko na bukas pa ang ilaw sa faculty room. Napakusot ako ng mata—si Ma’am Kath, ang teacher ko sa Math na maliit pero sobrang seksi dahil sa malaki niyang dibdib, ay nakaupo roon, mukhang frustrated sa harap ng kanyang laptop.

“Ma’am, may problema po ba?” tanong ko, sabay pasok sa loob ng room. Napatingin siya sa akin, bahagyang nagulat pero ngumiti.

“Ben, ikaw pala. Oo, sira yata ‘tong laptop ko. Hindi ko ma-open yung files para sa exam bukas. Alam mo ba ‘to ayusin?” sagot niya, habang pinapakita ang screen. Napakamot ako sa ulo pero tumango.

“Sige po, Ma’am, subukan ko.” Umupo ako sa tabi niya, amoy na amoy ko ang pabango niya—parang bulaklak na nakakalasing. Habang inaayos ko ang laptop, napansin ko na nakatingin siya sa akin, hindi sa screen. “Ma’am, bakit po kayo nakatingin sa akin nang ganyan?” tanong ko, medyo kinabahan.

Ngumisi siya, yung ngiti na parang may lihim. “Wala, Ben. Napansin ko lang, ang sipag mo talaga. Gusto ko sanang magpasalamat nang… espesyal.” Napalunok ako. Ano kaya ang ibig niyang sabihin?

Nang maayos ko na ang laptop, tumayo siya at isinara ang pinto ng faculty room. “Ma’am, bakit po ninyo isinara?” tanong ko, puso ko’y tumitibok nang mabilis.

“Para walang makakita, Ben. Gusto ko kasing bigyan ka ng reward. Pero sikreto lang natin ‘to, ha?” sabi niya habang unti-unting binubuksan ang butones ng kanyang blouse. Napatanga ako—ang laki talaga ng dibdib niya, parang sumisigaw na hawakan. “Gusto mo bang subukan? Alam ko, curious ka,” dagdag niya, boses niya’y malambing pero may kapangyarihan.

“Ma’am… hindi po ba mali ‘to?” tanong ko, pero ang totoo, gusto ko na. Ang init ng pakiramdam ko, parang may apoy sa loob ko.

“Hindi mali kung tayo lang ang nakakaalam. Sige na, Ben, huwag kang mahiya,” sabi niya habang hinila ako palapit. Naramdaman ko ang lambot ng dibdib niya sa mukha ko, at hindi ko na napigilan ang sarili ko. Ang bango, ang init—parang panaginip. Pero alam ko, totoo ‘to.

Habang hinahawakan ko siya, napansin ko ang ngiti niya—hindi siya nahihiya, siya ang may kontrol. “Ang galing mo, Ben. Pero may iba pa akong gusto ipakita sa’yo,” bulong niya, habang dahan-dahang hinawakan ang zipper ng pantalon ko. Napasinghap ako—ang kamay niya, sobrang init. “Huwag kang mag-alala, ako ang bahala sa’yo,” dagdag niya, boses niya’y puno ng pangako.

Naramdaman ko ang pagkabasa ng pawis ko, ang bilis ng tibok ng puso ko. Alam ko, may mangyayari na hindi ko malilimutan. At si Ma’am Kath, siya ang magtuturo sa akin ng bagong aral—aral na puno ng pagnanasa.