Pagnanasa sa Silid-Aralan

Kabanata 1: Ang Lihim sa Faculty Room

Nagtatapos na ang araw sa paaralan, at ang katahimikan ay bumabalot sa mga pasilyo. Ako si Ben, isang grade 5 student, 11 taong gulang, maliit ang katawan pero malaki ang imahinasyon. Akala ko mag-isa na ako sa school nang mapadaan ako sa faculty room. Nakita ko si Ma’am Kath, ang aking guro sa Math, na maliit ang height pero malaki ang... well, alam mo na. Nakaupo siya sa harap ng kanyang laptop, halatang frustrated.

'Ben, ikaw ba ‘yan? Tulungan mo nga ako rito, sira yata ‘tong laptop ko,' sabi niya, ang boses niya’y may halong inis pero may lambing. Lumapit ako, at habang inaayos ko ang laptop, hindi ko maiwasang mapatingin sa kanyang dibdib na halos sumabog sa suot niyang blouse.

'Talaga, Ma’am, ang dali lang nito. Bakit hindi mo pa natutunan?' biro ko, ngumiti siya ng pilyo.

'Ikaw ha, bata ka pa pero matalino na. Ano pa kaya ang kaya mong gawin?' sagot niya, ang mga mata niya’y may kislap na hindi ko maipaliwanag. Natapos ko ang pag-aayos, at bilang gantimpala, hinila niya ako palapit.

'Salamat, Ben. Gusto mo ng reward?' bulong niya, ang init ng hininga niya’y dumampi sa leeg ko. Napalunok ako. 'Ma’am, ano po ‘yan?'

Ngumiti siya, hinubad ang isang strap ng blouse niya, at bumungad ang malaki niyang dibdib. 'Halika, huwag kang mahiya. Alam ko gusto mo ‘to.' Ang puso ko’y tumitibok ng mabilis, pero hindi ako tumanggi. Lumapit ako, at hinayaan ko siyang gabayan ako. Ang init ng katawan niya, ang amoy ng pawis niya—nakakalasing.

'Ma’am, hindi ba mali ‘to?' tanong ko, pero ang boses ko’y nanginginig sa kaba at excitement.

'Shh, ako ang bahala. Basta’t maging mabait kang bata,' sagot niya, habang hinahawakan niya ako sa lugar na hindi ko inaasahan. Napasinghap ako. 'Ma’am, ang init...'

'Mas magiging mainit pa ‘to, Ben,' bulong niya, habang hinahawakan niya ang maliit kong tite, dahan-dahang jinajakol. Napapikit ako, hindi ko alam kung paano ipapaliwanag ang nararamdaman ko. Ang kamay niya’y mahigpit, pero may lambing. Napapahinga ako ng malalim, pawis na pawis na.

'Ma’am, parang may lalabas na...' sabi ko, nanginginig ang boses.

'Wag kang mag-alala, hayaan mo lang,' sagot niya, ngumiti ng nakakaloko. At sa sandaling iyon, naramdaman ko ang pagsabog, ang init na kumalat sa katawan ko. Napahinga ako ng malalim, habang si Ma’am ay tumawa ng mahina.

'Yan ang reward mo, Ben. Pero huwag kang magsabi kahit kanino, ha?' sabi niya, habang inaayos ang damit niya. Tumango ako, pero alam ko sa sarili ko—hindi ito ang huling pagkakataon. Ang lihim naming ito, simula pa lang.