रात्रीची आग

प्रकरण १: पहिली भेट

रात्रीचे बारा वाजले होते. मुंबईच्या चकचकीत रस्त्यांवरून मी, सानिका, माझ्या काळ्या स्कूटरवरून घरी परतत होते. माझी नजर अचानक एका उंच, सडपातळ माणसावर पडली. तो रस्त्याच्या कडेला उभा होता, त्याच्या हातात सिगारेट आणि डोळ्यात एक वेगळीच चमक. मी स्कूटर थांबवली आणि त्याला विचारलं, 'काय रे, एवढ्या रात्री इथे काय करतोस?'

त्याने माझ्याकडे पाहिलं आणि हसत म्हणाला, 'तुझ्यासारखी आगळी बाई पाहण्याची संधी सोडू का? माझं नाव रणवीर. आणि तू?'

मी हसले आणि म्हणाले, 'सानिका. पण तुझ्या त्या गुळगुळीत बोलण्याने मला घाबरवू नकोस. मी तुझ्यापेक्षा जास्त धोकादायक आहे.'

तो हसला, त्याची नजर माझ्या शरीरावरून फिरत होती. 'धोकादायक? मला आवडतं. पण सानिका, तुझ्या डोळ्यात दिसणारी आग मला काही वेगळंच सांगतेय. रात्रीसाठी काही प्लॅन आहे का?'

मी त्याला एक कटाक्ष टाकला आणि म्हणाले, 'प्लॅन? तुझ्यासारख्या माणसाला मी माझ्या प्लॅनमध्ये घ्यायला हवं का? मला वाटतं तू फक्त बोलतोस, काही करत नाहीस.'

रणवीरने सिगारेट फेकली आणि माझ्याजवळ येत म्हणाला, 'मला आव्हान द्यायचं आहे? ठीक आहे, बाई. मला दाखव की तू किती आग आहेस. माझ्या फ्लॅटवर चल. तिथे तुझी ही आग मी विझवतो की नाही ते पाहू.'

माझ्या मनात एकदम उकळी फुटली. मी हसत म्हणाले, 'आग विझवणं सोपं नाही, रणवीर. तुझी ताकद किती आहे ते पाहूया.'

आम्ही त्याच्या फ्लॅटवर पोहोचलो. दरवाजा बंद होताच त्याने मला भिंतीवर ढकललं. त्याचे हात माझ्या कमरेभोवती घट्ट झाले. 'सानिका, तू खरंच आग आहेस. मला तुझ्या या उष्णतेत जळायचं आहे,' तो कुजबुजला.

मी त्याच्या डोळ्यात पाहिलं आणि म्हणाले, 'मग जळ ना. पण लक्षात ठेव, मी तुला राख करून टाकीन.' माझ्या शब्दांनी त्याच्या चेहऱ्यावर एक लालसा दिसली. त्याचे ओठ माझ्या मानेवरून फिरू लागले, आणि माझ्या शरीरात एक वेगळीच थरारक उर्जा जाणवू लागली. माझ्या हाताने त्याच्या छातीवरून खाली सरकत त्याच्या पँटच्या बटणापर्यंत पोहोचले. तो आता कडक झाला होता, आणि मला ते जाणवत होतं.

'सानिका, तू मला वेड लावणार आहेस,' तो पँटिंग करत म्हणाला.

'वेड लावणं हा माझा खेळ आहे, रणवीर. तू फक्त तयार राहा,' मी हसत उत्तर दिलं. माझ्या हातांनी त्याला अजून जवळ ओढलं, आणि आमच्या शरीरातली आग आता विझण्याऐवजी जास्तच भडकत होती.