← Story Library

די געהיימע תאווה

די געהיימע תאווה

קאַפּיטל 1: דער פאַרפירערישער אָנקלאַנג

איך, משה, האָב נישט געריכט אַז דער אָוונט וועט נעמען אַזאַ ווענדונג. איך זיץ אין דער וואַרעמער שטוב פון אשר און בילאַ, מיט מײַן גוטן חבר יעקב ביי מײַן זײַט. דער ווייַן פליסט ווי וואַסער, און די שמועס איז געוואָרן שטאַרקער מיט יעדן שלוק. אשר, מיט זײַן ברייטן שמייכל, קוקט אויף בילאַ מיט אַ בליק וואָס שרייט תאווה. זי, אַ שטאַרקע און זיכערע פרוי מיט אויגן וואָס קענען דורכשנײַדן שטיין, זיצט מיט אַ קליין שמייכל אויף די ליפּן.

'משה, יעקב,' זאָגט אשר, זײַן קול נידעריק און פאַרפירעריש, 'מיר האָבן געדאַכט... אפֿשר זאָלן מיר אַלע פּרוּוון עפּעס נײַעס דעם אָוונט. בילאַ איז... נו, זי איז אָפֿן צו געדאַנקען.'

בילאַ קוקט אויף מיר מיט אַ בליק וואָס מאַכט מײַן האַרץ שלאָגן שנעלער. 'איך בין נישט קיין ביישענדלעכע פרוי, משה,' זאָגט זי, איר קול ווי האָניק מיט אַ שטאַרקן בײַס. 'איך וויל וויסן וואָס דו קענסט ברענגען צו דער שפּיל. און דו, יעקב, זעסט אויס ווי אַ מאַן וואָס ווייסט וואָס ער וויל.'

יעקב לאַכט, אַ ביסל נערוועז, אָבער זײַן אויגן בליצן. 'בילאַ, איך בין שטענדיק גרייט פֿאַר אַ אַרויסרוף. אָבער זאָג מיר, וואָס מאַכט דיר אַזוי זיכער אַז מיר קענען האַלטן מיט דיר?'

זי לענט זיך נענטער, איר אָטעם וואַרעם אויף מײַן הויט. 'איך בין נישט דאָ צו וואַרטן, יעקב. איך נעם וואָס איך וויל. און דער אָוונט... איך וויל עפּעס ווילדס.'

אשר לאַכט שטיל, זײַן האַנט אויף איר רוקן. 'זי איז אַ פײַער, משה. אָבער איך ווייס, דו קענסט ברענען אויך. וואָס זאָגסטו?'

מײַן בלוט קאָכט, און איך פיל ווי די לופט אַרום מיר ווערט דיקער. 'אשר, בילאַ, איר שפּילט אַ געפֿערלעך שפּיל. אָבער איך בין דאָ צו געווינען,' זאָג איך, מײַן קול פול מיט זיכערקייט.

בילאַ שטייט אויף, איר קערפּער באַוועגט זיך מיט אַ גראַציע וואָס מאַכט מיר שווינדלדיק. זי נעמט מײַן האַנט און ציט מיר צו דער בעטשטוב. 'קום, משה. לאָמיר זען ווי שטאַרק דו ביסט טאַקע.'

איך גיי נאָך איר, מײַן האַרץ שלאָגט ווי אַ האַמער. מיר דערגייען די טיר, און זי דרייט זיך צו מיר, אירע אויגן ברענען. 'איך וויל דיך, משה. איך וויל פילן ווי דו ווערסט hard פֿאַר מיר,' זאָגט זי, איר קול אַ ביסל ציטערנדיק פון תאווה.

איך קען נישט צוריקהאַלטן. מײַן קערפּער רעאַגירט, און איך פיל ווי איך בין שוין horny ווי קיינמאָל. 'בילאַ, דו וועסט זען. איך וועל מאַכן דיך wet, dripping, ביז דו בעטסט פֿאַר מער,' אַנטפּלעק איך, מײַן קול טיף און רוי.

זי לאַכט, אַ קול פול מיט מאַכט, און דריקט זיך קעגן מיר. איר קערפּער איז וואַרעם, און איך קען שוין פילן די היץ צווישן אונדז. דער מאָמענט איז נאָענט, און איך ווייס, אַז דער פֿײַער וואָס קומט וועט אונדז אַלע פֿאַרברענען.

Want to know how it ends?

This is just the opening chapter. Continue the saga — or write a steamy tale starring you.