Tunda Yondi Olov

1-Bob: Shahvatning Ilk Uchqunlari

Toshkentning issiq yoz kechasi, havo og‘ir va shahvoniy bir xushbo‘y hid bilan to‘la edi. Nilufar, o‘ttiz yoshlaridagi mustaqil va o‘ziga ishongan ayol, shahar markazidagi kichik, ammo zamonaviy kvartirasida yolg‘iz o‘tirardi. Uning uzun qora sochlari yelkasiga to‘kilgan, ko‘zlari esa ichida yashirin bir olov bilan porlardi. U bugun o‘zini boshqacha his qilardi – ichida bir narsa qaynardi, xuddi uzoq vaqtdan beri bosib yurgan istaklari endi ozod bo‘lishni talab qilgandek.

Eshik taqilladi. Nilufar o‘rnidan turdi, ipak xalatini yelkalariga tashlab, eshik tomon yurdi. Eshik ortida Sherzod turardi – uning eski do‘sti, ammo so‘nggi paytlarda ularning munosabatlari boshqacha tus ascendancy qilishga urinish boshlandi. Sherzodning bo‘yi baland, tanasi baquvvat, ko‘zlari esa xavfli bir jozibaga ega edi.

“Nilufar, kech bo‘lsa ham meni ko‘rishni xohlaysan deb o‘yladim,” dedi Sherzod, ovozi past va jozibali, lablarida kichik bir tabassum bilan.

Nilufar qoshini ko‘tardi, qo‘llarini ko‘kragida bog‘lab, unga qaradi. “Sherzod, sen har doim o‘zingni xohlagan vaqtda kelaveraman deb o‘ylaysanmi? Men shunchaki bir o‘yinchoq emasman.” Uning ovozi o‘tkir, ammo ko‘zlarida o‘ynagan bir uchqun bor edi.

Sherzod yaqinlashdi, uning nafasi Nilufarning yuzida issiq edi. “Sen hech qachon o‘yinchoq bo‘lmagansan, Nilufar. Sen... olovsan. Va men bu olovda yonishga tayyorman.”

Nilufar kulib yubordi, ammo uning yuragi tez urdi. “O‘z so‘zlaring bilan meni yo‘ldan urmoqchimisan? Bu oson emas, Sherzod.” U bir qadam orqaga chekindi, ammo bu chekinish unda zaiflik emas, balki uni o‘ziga tortish uchun qilingan bir harakat edi.

Sherzodning ko‘zlari qorayib ketdi, u devorga yaqinlashdi va qo‘llarini uning yoniga qo‘ydi, uni o‘z joyida mahkam ushlab. “Men oson yo‘llarni yoqtirmayman, Nilufar. Men qiyin, qizg‘in va... xavfli narsalarni xohlayman. Seni xohlayman.”

Nilufar uning ko‘zlariga qaradi, ichida istak olovi yonib ketayotgan edi. Uning tanasi issiq edi, yuragi esa tez urardi. U Sherzodning ko‘kragiga qo‘lini qo‘ydi, uning qattiq mushaklarini his qildi. “Agar meni xohlaysan, buni isbotla,” dedi u pichirlab, ovozi shahvoniy va qiyin edi.

Sherzodning lablari tabassum bilan bur got up, ammo ko‘zlarida xavfli bir porlash bor edi. U yaqinlashdi, uning qo‘llari Nilufarning beliga o‘raldi, uni o‘ziga tortdi. Ularning tanasi bir-biriga bosildi, issiqlik va istak havo bilan to‘ldi. Nilufar uning qattiq tanasini his qildi, uning ichida shahvat olovi yonib ketayotgan edi. Sherzodning qo‘llari uning xalatini yechdi, uning silliq terisini ochib, ko‘zlari bilan uni yutib yubordi.

“Sen juda go‘zalsan,” dedi u, ovozi bo‘g‘iq va istak bilan to‘la. Nilufar tabassum qildi, qo‘llarini uning bo‘yniga o‘rab, uni o‘ziga yaqinroq tortdi. Ularning lablari bir-biriga tegdi, o‘pishlari qizg‘in va talabchan edi. Nilufar uning issiq nafasini his qildi, uning tanasi Sherzodning tanasiga bosildi, ikkalasi ham bir-birini xohlab, ichlarida yonayotgan olovni his qilishdi.

Ammo bu faqat boshlanishi edi...