Yarim Kechadagi Shahvat

1-Bob: Tun Shahvati

Yarim kechada, uy jimjitlikka burkangan payt, Gulnora eshikni sekin ochib, Asrorning xonasiga kirib keldi. Uning ko‘zlari olovda yonib, tanasi istakdan titrardi. U Asrorning karavoti yoniga yaqinlashdi, uning nafas olishini eshitib, ichida bir olov yonayotganini his qildi. Gulnora qip-qizil ko‘ylagini sekin yechib, o‘zining to‘la-to‘kis tanasini ko‘rsatdi – emchaklari shunday shahvoniy ediki, har qanday erkakni o‘ziga jalb qilardi.

Asror uyqudan uyg‘onib, Gulnorani ko‘rib, bir zum hayratda qoldi. 'Bu nima, Gulnora? Yarim kechada xonamda nima qilyapsan?' dedi u ovozida qiziqish va hayajon aralash.

Gulnora kulib, 'Asror, o‘zing bilmaysanmi? Men bu yerda faqat bir narsa uchun keldim. Qutoq istayman, sening qattiq, olovli qutoqingni ichimda his qilmoqchiman,' dedi u beparvo ohangda, ko‘zlari shahvatdan porlab.

Asrorning yuzi jiddiy bo‘lib ketdi, lekin ichida bir olov yondi. 'Sen shunday jasur ayolsan, Gulnora. Ammo bilasanmi, bu o‘yin ikki tomondan ham olovli bo‘lishi kerak,' dedi u kulib, karavotdan turib, uning yoniga yaqinlashdi.

Gulnora uning ko‘zlariga tik qarab, 'Men hech qachon o‘yinlardan qochmaganman, Asror. Mening amim allaqachon ho‘l bo‘lib, seni kutmoqda. Qani, ko‘rsat, qanchalik erkak ekaningni,' dedi u qo‘pol, ammo jozibali ohangda, qo‘llarini Asrorning ko‘kragiga qo‘yib.

Asrorning nafasi tezlashdi, uning tanasi Gulnoraning so‘zlaridan qizib ketdi. U Gulnorani belidan qattiq ushlab, o‘ziga tortdi. 'Sen shunday iflos gapirasan, lekin bu meni yanada qizdiryapti. Mening qutoqim senga tayyor, ammo birinchi sen meni qondirishing kerak,' dedi u xirillagan ovozda.

Gulnora kulib, 'Xavotir olma, Asror. Men senga shunday lazzat beramanki, buni hech qachon unutolmaysan,' dedi u va sekin tiz cho‘kib, Asrorning shimlarini tushirdi. Uning qattiq, qizigan a’zosi ko‘rinib qoldi. Gulnora og‘zini ochib, uni ichiga oldi, shahvoniy ovozlar chiqarib, Asrorni aqldan ozdirishga kirishdi.

Asror boshini orqaga tashlab, zavqdan ingrab yubordi. Uning qo‘llari Gulnoraning sochlarini changallab, 'Ha, shunday, Gulnora, davom et, meni yanada ho‘l qil,' deb pichirladi u. Gulnoraning og‘zi shunday mahorat bilan ishlayotgan ediki, Asror o‘zini zo‘rg‘a ushlab turardi.

Ammo bu faqat boshlanishi edi. Gulnora o‘rnidan turib, Asrorni karavotga itarib yubordi. 'Endi mening navbatim, Asror. Meni qondir, ichimni olov bilan to‘ldir,' dedi u ovozida buyruq va shahvat aralash, o‘zini uning ustiga tashlab.

Asrorning qo‘llari Gulnoraning dumbalarini qattiq ushladi, uning tanasi terdan ho‘l bo‘lib, nafasi tez-tez edi. Ularning tanasi bir-biriga qorishib, xona shahvat va istakdan to‘lib ketdi. Gulnora uning ustida harakatlanar ekan, 'Ha, Asror, qattiqroq, meni sindir,' deb baqirdi u, ichida yonayotgan olovni his qilib.

Bu tun ular uchun unutulmas bo‘lishi aniq edi, ammo bu faqat boshlanishi edi. Ularning shahvati yanada chuqurlashishi va chegaralarni buzishi muqarrar edi.