Yarim Kechadagi Shahvat

1-Bob: Tun Shahvati

Yarim kecha edi, uy ichida sukunat hukm surar, faqat soatning sekin urilishi eshitilardi. Gulnora, o‘zining jozibali qiyofasi va o‘tkir nigohlari bilan, Asrorning xonasi tomon yo‘l oldi. Uning yuragi tez urar, tanasi esa ichki olovdan yonar edi. U eshikni sekin ochdi, xonada faqat stol chirog‘ining xira nuri ko‘rinardi.

'Asror, uxlamadingmi hali?' Gulnora ovozini past tutib, ammo o‘tkir va ishonchli ohangda so‘radi. Uning ko‘zlarida shahvat chaqnardi.

Asror yotoqda o‘tirgan holda boshini ko‘tardi. 'Nega uxlayman, Gulnora? Seni ko‘rishni kutib o‘tiribman,' dedi u kulib, ovozida bir oz masxara va istak aralash edi. Uning ko‘zlari Gulnoraning nozik beli va to‘la ko‘kraklarini ko‘zdan kechirar, ichida olov yonar edi.

'Qutoq istayman, Asror. Shu kecha meni qondir, bo‘lmasa bu olov ichimni kuydirib yuboradi,' dedi Gulnora ochiqchasiga, hech qanday uyalmay. Uning so‘zlari o‘tkir va qat’iyatli edi, xuddi buyruq berayotgandek.

Asror kulib yubordi, lekin ko‘zlarida jiddiyat ko‘rinardi. 'Sen shunday jasursanmi, Gulnora? Xo‘sh, ko‘raylik, seni qanday qondiraman.' U o‘rnidan turdi, tanasi kuchli va qat’iyatli ko‘rinardi. Gulnoraga yaqinlashar ekan, uning nafasi tezlashdi.

'So‘zlaringni isbotla, Asror. Meni shu kecha o‘zingniki qil, bo‘lmasa bu shahvat meni o‘ldiradi,' dedi Gulnora, uning ovozi shahvat va talab bilan to‘la edi. U Asrorning ko‘ylagini ushlab, o‘ziga tortdi. Uning ko‘kraklari Asrorning ko‘kragiga tegib, ikkalasining ham tanasi qizib ketdi.

Asror uning belidan ushlab, o‘ziga mahkam bosdi. 'Sen shunday olovsan, Gulnora. Bugun seni shu qadar qizdiramanki, bu tunni hech qachon unutmay qolasan,' dedi u pichirlab, lablari Gulnoraning bo‘yniga tegdi. Gulnora esa boshini orqaga tashlab, o‘zini bu shahvatga topshirdi.

Ularning nafaslari tezlashdi, xona ichida faqat ularning shahvatli ovozlari eshitilardi. Gulnora Asrorning ko‘ylagini yirtib tashladi, uning kuchli tanasini ko‘rib, ko‘zlari chaqnab ketdi. 'Shu qutoq bilan meni qondir, Asror. Hozir, shu yerda!' dedi u buyruq ohangida.

Asrorning ko‘zlari shahvatdan porlab, uni devorga surdi. Uning qo‘llari Gulnoraning nozik tanasini silab, pastga tushar edi. Xona ichida faqat ularning tez nafaslari va shahvatli so‘zlari yangrardi. Gulnora o‘zini to‘liq Asrorning qo‘llariga topshirishga tayyor edi, lekin u o‘z qat’iyatini yo‘qotmadi. 'Tezroq, Asror! Meni kutishga majbur qilma!' dedi u o‘tkir ohangda.

Bu tun ular uchun unutilmas bo‘lishi aniq edi. Ularning tanasi bir-biriga qo‘shilishga tayyor, shahvat olovi esa chegarasiz edi. Asrorning qo‘llari Gulnoraning kiyimlarini yechishga o‘tganida, xona ichida faqat ularning ichki olovi va shahvatli nafaslari hukm surardi...